www.RiniRikkert.nl 

N I E U W S

Boek bestellen


 

Start

Kennismaken

Gastenboek

Links

Columns 2010
Columns 2011a
Columns 2011b

Dominee:

Inleiding
Kerkdiensten-data
Persoonlijke  begeleiding
Lezingen

Activiteiten:
- Spirituele oefengroep
- meditatie voor jongeren
- meditatie-uren
- engelenworkshop
 

Schrijfster:

Inleiding
boek 'Contact met God'
Column-info

Uitgeverij Philomena
Informatie
recensies en artikelen

Uit: 'Contact met God'
(een korte paragraaf uit 
 alle 15 hoofdstukken en 
 2 hoofdstukken compleet)

TEKSTEN/PREKEN:
Kerk en geloof:
de bijbel: leesadvies
Wat  is waarheid?
Sterven, en dan?
Columns over liturgie

Preken 2010
Preken 2011
Preken 2012

Laatste preek

 

Gastenboek en gespreksforum
 

Wil je hier een bericht achterlaten,
of een discussie beginnen over de inhoud van deze website of van het boek?
GRAAG! 
 

Stuur je mailtje naar gastenboek@rinirikkert.nl
en het staat zo snel mogelijk op deze pagina.


 
Berichten uit het gastenboek:
(als je ALLES wilt lezen: van beneden naar boven werken, want de oudste berichten staan onderaan)
Reacties stuur ik meestal (eerst) naar jouw persoonlijke emailadres, 
en als het om een discussieonderwerp gaat, zie je mijn reacties in het rood.
 
 
november 2011
Hallo Rini
Het is al weer even geleden dat ik met veel plezier de engelen workshop bij jou heb gevolgd. Wat was het een fijne dag!
Het heeft me er toe aangezet thuis wat vaker in meditatie te gaan, dat is heel fijn. De brief van mijn gids die jij hebt geschreven, was treffend. Het ontroerde mij diep, wat een mooi bericht. Grappig ook, dat hetgene wat ik deze dag niet nodig vond om te melden, via de brief naar voren kwam. 
De naam die bij jou binnenkwam was ‘Loena’. Ik vertelde dat ik vaak ‘bezig’ ben met de maan. Waarom, liet ik achterwege. Het was zo ongelofelijk treffend, deze naam.
Ik ben een wicca en het ritme van de natuur is hoe ik probeer te leven. Daarin speelt aandacht voor de standen van de maan en de thema’s van iedere maan een grote rol.
Wicca wordt vaak (door invloed van de geschiedenis) gezien als duister of bezighouden met zwarte magie. Dit is jammer, want wicca gaat er juist vanuit dat je moet doen wat voor jou goed is, mits je anderen hiermee niet schaadt. Voor mij is wicca een natuur georiënteerde mysterie religie die uitgaat van het goddelijke in alles. Hoewel ik me enorm veilig voelde binnen de groep en bij jou, koos ik ervoor het niet te noemen. Een beslissing in een split second, mede omdat een aantal van de groepsleden in het kennismaking rondje aangaven bang te zijn voor het duistere. Achteraf denk ik, ik had het best kunnen noemen, het is wie ik ben.
Wat ik zo mooi vond tijdens de workshop was de manier hoe jij mensen bij hun innerlijke kracht laat komen. Het bieden van veiligheid, door jouw persoonlijkheid, deskundigheid en het vermogen om mensen het gevoel te geven dat je er mag zijn. Dat doe je ook met gevoel voor humor, je liet zien hoe ‘menselijk’ je in het geloof kunt staan. Alles mag er zijn. Dank daarvoor.
Met warme groet,
Monique.

 
Oktober 2010

Goedemiddag uitgeverij Philomena

Graag wil ik het boek "Contact met God" bestellen. 

Het boek heb ik nu te leen maar na een paar bladzijden gelezen te hebben dacht ik: "Wauw, geweldig, ontroerend, boeiend dit wil ik zelf hebben en ik ga zeker vele mensen erop wijzen en/of laten lezen. Eindelijk iemand die de verbinding van geloof in God(zoals ik in mijn gereformeerde opvoeding heb geleerd) naar het geloof in het Goddelijke in het Alles legt. Fantastisch!

Met warme groeten

Hélène 
 

september 2010

Beste Rini,

Tot mijn verrassing trof ik je naam gister aan bij de LinkedIn groep Predikanten & Pastores en op dat moment herinnerde ik me met schaamrood op de konen dat ik je altijd nog eens zou vertellen hoe ik je boek had ervaren. Dat wil ik nu inlossen, ‘better let âs net’ zeggen ze in Fryslân!

Ik ben erg blij met je boek. Het kwam op een cruciaal moment in mijn leven, maar dat zal geen toeval zijn geweest. Je eigen ontwikkeling en geloofsbelevingen hebben me geboeid en ontroerd, veel ervan was zo herkenbaar. Ik heb respect voor je openhartigheid en moed om je gevoelens zo te verwoorden en te willen delen. 

Ik heb het boek gaandeweg ervaren als een werkboek, een handleiding voor mijn eigen spirituele ontwikkeling. Eindelijk. Hierdoor ben ik ook verder gaan zoeken en denken. Voor mijzelf ben ik tot een paar conclusies gekomen. In de eerste plaats is voor mij duidelijk geworden dat in mijn kerk (PKN) geloven voornamelijk een zaak van intellect is, geloven met het hoofd, terwijl ik juist van mening ben dat geloven alleen vanuit je hart oorsprong en doel kan zijn. Daarbij vind ik het jammer dat engelen in de protestantse traditie als een symbool worden beschouwd, dat dromen alleen in het oude testament van betekenis mogen zijn, en zo zijn er nog wel dingen te noemen. Geloven staat in de kerkelijke praktijk soms zo ver van het persoonlijke leven af, is zo geconcentreerd op exegese, terwijl geloven in feite erg hard werken betekent waar spirituele begeleiding in mijn beleving onmisbaar is.

Jouw boek heeft mij een eind op weg geholpen en als je het goed vindt wil ik je daar graag over vertellen. Het heeft tot een moment van zelfreflectie geleid en dat is de start geweest van een aangrijpende ontwikkeling. Ik had het voorrecht om een paar weken alleen in het bos te zijn: tijd, rust en stilte om na te denken. Om een lang verhaal kort te maken: het was de eindfase in een proces van strijd naar begrijpen, overgave en aanvaarding, los kunnen en mogen laten, leren vergeven. Toen ik op dat punt was aangekomen kwam het begrip ‘mededogen’ in beeld, het had de plaats ingenomen van boosheid, afsluiten, hardheid, noem maar op. Toen ik besefte hoe mededogen voelt kon ik dankbaar zijn voor alles in mijn leven, ook en misschien wel juist voor datgene wat zoveel pijn had gebracht. Nu loop ik echt niet elke dag halleluja te roepen maar ik ben me wel heel erg bewust dat ik dat ene moment iets bijzonders beleefd heb, een diepe ervaring die me nog steeds ten zeerste ontroert, waarvan ik besef dat ik dat nooit had kunnen ervaren zonder alles wat zo moeilijk was. 

Sinds enige jaren ben ik voorganger in een aantal verpleegtehuizen en ik probeer mijn vertrouwen en mijn vreugde Hem te mogen kennen door te geven: ‘Maak mij het kanaal van Uw liefde’.

Ik ben blij dat je dit boek geschreven hebt, wat is het leven toch prachtig, alles steekt zo mooi in elkaar als je goed kijkt. Soms denk ik dat het als een spiraal naar boven is, naar God. Je klimt en klimt, en als dat klimmen even niet gaat dan ontmoet je een mede-klimmer die je een hand toesteekt zodat je weer verder kunt. Soms is die hand een boek, dank je wel, lieve Rini, ik wens ook jou een prachtige klimtocht toe.

In liefde en eenvoud,
Renske.
 
Maart 2010

Hallo Rini!! 

Wat was het leuk om vorige week bij jou en de mensen van de engelenmeditatie te zijn, in Alblasserdam. Ik vond het een ontzettend fijne sfeer, warm, liefdevol, veilig! Jullie hadden het zo mooi gemaakt, met de bloemen en de kaarsen en de zachte muziek en de lichte wierooklucht, heerlijk.
De baan van licht (in mijn ervaring een soort navelstreng van licht), die vanuit het Licht boven naar ons mensen gaat, en ons vult met licht en liefde, en maakt dat wij kleine lichteilandjes in de donkere wereld mogen zijn, vond ik prachtig en heel herkenbaar. 
Ik had eigenlijk nog nooit serieus gemediteerd, maar ben nu van plan het vaker te doen, ik heb het boek ‘mediteren voor dummies’ aangeschaft :-), en ga dat eens goed bestuderen.

Ik heb jouw boek inmiddels gelezen, wat een fijn, mooi, vreugdevol en inspirerend boek.
Ik ben zelf Nederlands Hervormd opgevoed, heb op mijn 30ste het kerkleven vaarwel gezegd, maar ben wel steeds in gesprek gebleven met God (bidden, bidden, bidden), en na een paar prachtige spirituele ervaringen weer terug op het pad waarop jij vast ook  loopt: God, of het Hogere, of hoe we het ook moeten noemen, Liefde, is overal, in de kerken, buiten de kerken, voor iedereen, en er is zoveel meer om ons heen dat in de kerken wordt (werd?) gepredikt. 

Ik lees in boeken, bijvoorbeeld die van jou, van Moolenburgh, Lorna Byrne, Hans Stolp en vele anderen over Engelen, in boeken van Pim van Lommel maar al eerder van Johan Hampe over bijna doodervaringen, in boeken van Rosemary Altea over overledenen en andere helpers die nog om ons heen zijn en boodschappen geven, boeken vol liefde en vreugde.

In het boek van Kluun ‘God is gek’ spreekt de schrijver zijn verbazing uit over het feit dat er zo’n scheidslijn bestaat in de media (en in de wetenschap) tussen de ontkenners en de erkenners (ik noem t nu maar even zo). Ik vind dat ook heel jammer, het zijn er maar zo weinig die die scheidslijn elk op haar of zijn vakgebied proberen te overbruggen, jij, van Lommel, meer ken ik eigenlijk niet. Wel een groot aantal wetenschappers in mijn omgeving die lacherig doen, afwijzend, veroordelend.

Daar zit ik dan nu over te broeden, hoe beide werelden dichter bij elkaar te brengen. Hoe kunnen we meehelpen de ‘normale’ wetenschap de nieuwetijdfenomenen serieus te laten nemen en onderwerp van onderzoek te laten zijn zelfs. Dat zou helemaal mooi zijn. Zoiets als wat van Lommel geprobeerd heeft, die helaas in het begin serieus genomen werd, maar volgens mij nu toch weer in het hoekje van de rariteiten wordt gezet. Denk ik, vrees ik, ik weet het niet zeker hoor, ik meet het bijvoorbeeld af aan het VPRO-programma ‘Boeken’ op zondagmorgen, waarin  hij geweest is, en serieus geïnterviewd werd, maar waarin een jaar later, terugkomend op deze aflevering, toch met lichte spot over hem en zijn boek gesproken werd. Zo jammer.

Dag lieve Rini, ik vond t fijn, en zal zeker weer eens langs komen in Alblasserdam, heel veel sterkte met je mooie werk, ik ben blij dat er mensen zoals jij zijn.
Mieke

Ja Mieke, dat blijft mij ook bezighouden: hoe krijgen we die werelden dichter bij elkaar. Misschien zijn er nog anderen die dit lezen, en daar goede ideeën voor hebben??
 

Maart 2010
Hallo Rini Rikkert,

Eindelijk even de tijd genomen om je terug te mailen.

Het boek heeft een bijzondere indruk op mij gemaakt.

Het voelt als een soort opluchting; vragen en opvattingen waar ik eigenlijk al jaren mee liep maar het mezelf niet toe liet om er echt goed over na te denken omdat het indruiste tegen het geloof wat je van je ouder had meegekregen. Maar door het boek viel het op zijn plaats.

Ook mijn man is het boek nu aan het lezen, gelukkig zitten we op dezelfde golflengte hij zelfs nog een paar stappen verder.

Het boek en jouw naam heb ik gekregen van een goede vriendin van mij en afgelopen woensdagavond zijn we ook naar de meditatie avond gekomen.

Ook dit heeft grote indruk op me gemaakt.

Ik omschreef het op die avond ook als een hele diepe rust die ik daar heb ervaren.

De workshop hadden we graag willen bijwonen maar die was helaas net voorbij.

Misschien staat er nog een op de planning?

We hopen zeker nog vaker langs te komen.

 Met vriendelijke groet

E.T.

december 2009 
Hieronder verschillende reacties via de mail op de engelenmeditatie-uren, iedere eerste woensdag van de maand (zie info)
 

Het duurde bij mij weer even omdat ik gewoon geen goede omschrijving kon vinden voor m'n ervaring van de laatste meditatie-avond, ik laat m'n vingers nu maar rollen over het toetsenbord en zal er van zelf wel wat te voorschijn komen.
Het was zo´n bijzondere en aparte  avond zo gevuld van "engelen-kracht/ liefde / warmte" Hoe dan ook te omschrijven.
Een ieder was zo stil, geen kuchje geen snuifje of gesnotter  en dat ruim een uur lang, zo respectvol naar en met elkaar naar buiten toe gericht, de wereld in . Zo helend en warm. 
Een ieder was op zijn manier bezig, dank zei jou krachtige begeleiding / richting geven, met helen naar zichzelf of anderen, hier en verderop !
Wat zou het prachtig zijn als een ieder zo af en toe zo bezig zou zijn, zo echt intens en gemeend, liefde kracht en genezing vragend wat zal dat een kracht geven aan de gehele wereld (Spiritueel en aards). 
PM
 

Ik heb het idee, dat zeker door een mooi geleide meditatie de mens zelf bij z'n diepste innerlijke kracht/ziel kan komen en extra kan putten uit de verbondenheid met de universele liefdeskracht (energie), door een diep vertrouwen en overgave. (Als mensen dat heilige geest willen noemen is dat prima, zoals bij erg evangelische groepen, al heb ikzelf daar weinig mee).
Zelf put ik veel energie uit meditatie, even je hele ego loslaten en meer als ziel zijn, er alleen maar zijn en ervaren wat er is. Er gebeuren dan wel eens mooie dingen, die je als wondertjes kunt vertalen. Beter in je vel, een andere kijk op dingen, een last valt van je af. Het heeft je even verlicht. Hoe het werkt weet ik ook niet. Al is het alleen maar verbeelding, als het werkt is dat mooi. Wat ik wel denk is dat je in een groep ook in een mooie groepsenergie kan zijn, zodat het effect groter is.
EG
 

Na de engelenworkshop van augustus ben ik twee keer in de kerk geweest voor de meditatie. Dat waren heel bijzondere bijeenkomsten!
De laatste keer stond er een engel achter mij, dat voelde ik. Mijn rug werd warm en zeer sterk. De energie van de engel, zijn fluïdum straalde door mij heen, verlichtte mij van binnen. Ik kon mijn organen zien, ze werden helemaal helder. Aan mijn linkerkant bleef het wat donkerder. De engel ging voor mij staan, verlichtte mijn gezicht, het ontspande mij zeer. Ik voelde mij heel rustig worden en heel gelukkig. 

Het heeft mij heel erg gesterkt; ik ervaar meer kracht. Dank je wel, dat jij, door jouw contact met de engelen, dat voor anderen toelaatbaar maakt. 
JS
 

Ik heb de 3 dagen na jouw  meditatie heel veel geslapen,geslapen,was niet echt moe of zo maar wilde gewoon slapen…Heb dat ook deze week sterk gehad, zo sterk dat ik dinsdag en ,woensdag heel de dag in bed geweest ben en constant geslapen heb, zelfs de nachten in een ruk door ongelofelijk! Had ook vaak veel spierpijn nachts,dat is nu wel voor mijn gevoel  minder........???
Weet je Rini wat ik me afvraag hoe kan dit toch allemaal hè, ik ben best nuchter in vele dingen hoor, dat heb ik wel geleerd in mijn leven, maar dat de engelen er altijd voor me waren en er nu erg veel zijn om me wijze raad te geven daar twijfel ik geen moment aan!!!!
Ben daarom dan ook heel gelukkig met jou,dat je mij tijdens sommige meditaties met hen in
kontakt kan brengen, Rini ik denk veel mensen met  me hoor ik dat ze het  ook heel fijn vinden om op een meditatie avond van jou te mogen zijn. Daarom blijf het nog maar heel lang doen.
CH
 

Ik vind het altijd fijn de meditaties alhoewel ik de eerste keer het niet zo prettig vond, nu gaat het steeds beter. Ik leer ook mezelf beter en sneller te ontspannen zodat ik dieper in de meditatie op kan gaan. Ik heb zelf het gevoel dat mijn vader of ander overleden familielid als engel bij mij is.
Ik vind het soms best moeilijk om mijn gedachten zover te laten gaan, maar met kleine stapjes kom ik wel steeds meer bij mezelf. Bedankt voor de avonden.
TB
 

ik heb afgelopen woensdag voor de tweede keer genoten van de rust die u bij me opriep. Hoop ook volgende keer weer present te zijn.
NS
 

Mijn ervaring was dat gelijk toen je begon er een persoon voor mij stond, ik zag hem of haar op de rug, na enkele minuten daarna voelde ik heel sterk dat er iemand achter mij stond, dat is heel de meditatie zo gebleven. Thuis heb ik heerlijk rustig zitten lezen, totale ontspanning. 
LB
 

Wat was het mooi gister avond en wat een licht. De laatste dagen was het donker in mij, werd weer erg geplaagd door schuldgevoelens,zat dus niet zo lekker in mijn vel,en ging ik naar de meditatie met het gevoel alles maar te laten zijn .Tijdens de meditatie kwam er zoveel licht naar mij toe,vooral veel vibratie van wit geel en lila. Mijn rug werd heel warm en het leek alsof er een soort linten met de kleuren van de chakra´s over mijn rug werden gelegd.
TB

Lieve Rini,
Dankjewel voor de mooie  woensdagavonden die je 1x per maand geeft. Het is steeds weer een heel mooie en warme ervaring. En engelen zijn heel bijzonder en verdienen het om met liefde te worden ontvangen. En daar zorg jij voor. Daarom nogmaals met heel mijn hart, dankjewel. Ik wens je mooie, warme Kerstdagen en een liefdevol gezond Nieuw Jaar. Lieve groetjes R D


 
31 mei 2009 
Hallo mevrouw Rikkert,
bedankt voor het prettig leesbare boek Contact met God. Het is voor mij een hartversterkertje geweest, zoals vroeger de alcohol een hartversterkertje werd genoemd. Ik ben blij dat u zwart op wit zet wat een mens kan en mag voelen hier en nu, zonder de belemmeringen van dogmatiek. Ik was verrast dat er zo'n boekje is gemaakt en het geeft vertrouwen in de toekomst dat het spiritueel bewustzijn mag doordringen in kerkelijk Nederland. Hartelijk dank en succes met uw werk,

groeten van Arthur van Boxel

18 februari 2009 

Lieve Rini,

Het is ongeveer een jaar geleden dat ik bij je ben geweest voor een afspraak naar aanleiding van je boek ‘Contact met God’. Dat boek sprak me zo aan, vooral je hoofdstuk over Verbinding. Daarna heb ik een sessie Lichtpuntwerk bij je gedaan, waarbij heel veel verdriet naar boven kwam. Maar ik had er ook mijn opa ‘ontmoet’ en dat gaf met zoveel rust en troost. 

Toen heb je me verwezen naar Jos Borsboom. En bij haar heb ik al vele sessies gedaan. Daar ben ik erg blij mee. Soms waren ze heftig, en moeilijk. Maar ik ben in staat gebleken om mijn woede te uiten op mezelf, op mensen, op situaties. 

Op het moment gaat het goed met mij, ik heb ervaren dat Lichtpuntwerk voor mij een goede manier is. Ik was immers ‘uitgepraat’. 

Daarom wil ik je bedanken dat je me gestimuleerd hebt om hier mee door te gaan.

Ik ben nog niet klaar, dus heb weer een afspraak staan met Jos en eind maart heb ik me opgegeven voor groepsdag. Heel eng natuurlijk, maar ook spannend. Ik ben nieuwsgierig wat het mij brengt.

Tot nu toe is deze therapie voor mij helend, dus heilzaam. Het zoeken en contact maken met het kind in mezelf maakt me sterker, ik leer mezelf kennen in mijn behoeften, mijn wensen en verlangens. Ik krijg ruimte om te bedenken wat mijn mogelijkheden zijn.

 Dus, nogmaals, heel erg bedankt.
Ik kijk zo nu en dan op je website en vind dat je mooie dingen doet op meditatief gebied. Maar het is me net te ver weg om zomaar eens een meditatieve viering bij te wonen. 

Maar wie weet…
Liefs, 
Marga 

19 februari 2009 (reactie op mail hieronder)

Marga, wat LEUK om van je te horen, en wat fijn dat het je weer verder geholpen heeft. Daar ben ik echt blij om. Wat is internet toch een prachtige uitvinding, dat mensen elkaar op die manier kunnen vinden... en ja, ik kan me voorstellen dat je de rit van Z. naar Alblasserdam nèt te ver vindt voor zo'n mediteer-uurtje. Misschien nog eens een workshop? 

Hoe dan ook, ik wens je het allerbeste. Dat emotioneel lichaamswerk of 'lichtpuntwerk' zoals Riet Okken het genoemd heeft, is voor mijzelf ook nog altijd een uitstekende manier om dingen uit te werken. Officieel ben ik niet meer als therapeute werkzaam, maar het komt nog regelmatig voor dat ik met iemand een keertje aan het Werk ga als dat nodig is en daar geniet ik altijd zeer van: één zo'n werksessie helpt beter dan tig lange gesprekken, vind je ook niet? Maar ja, het vraagt ook moed, om je eigen verdrongen emoties aan het licht te laten komen, en daar is niet iedereen voor in. Dus extra pluim voor jou, dat je door bent gegaan. Jos is een geweldige therapeut, en ze is altijd erg tevreden over de 'klanten' die via mij bij haar terecht komen :-)

Hartelijke groet,
RINI

(Reactie op mail hieronder)
Corry, dank je wel voor het opschrijven van jouw ervaring. Bijzonder is het toch, dat het altijd voor iedereen weer anders is. Wat het ´even weg zijn´ betreft: daar hoef je niet van te schrikken, dat gebeurt wel vaker. Het wordt wel zo uitgelegd dat de engel op die manier even extra diep kan helpen.
 
9 februari 2009 

Dag, 
Ik wilde je graag even mijn beleving van de meditatie van afgelopen woensdag avond mailen,omdat het voor mij weer een heel fijne meditatie was.
Bij binnenkomst was de sfeer er al meteen in de zaal waar de meditatie gehouden werd, een warme ontvangst en weer zoals altijd bijzonder ingericht. Mijn complimenten hier dan ook voor.
De opkomst vond ik goed voor de  eerste start van het nieuwe jaar….
Ik zag  een groot aantal bekende gezichten,maar ook een aantal nieuwe mensen.
Jouw begeleiding tijdens de meditatie was erg fijn  het bracht mij in eerste instantie veel rust. Maar ook ontving ik erg veel energie, soms te veel, goed dat je zei dat ik dit kon doorgeven aan de mensen die ik kende en het hard nodig hadden. Ik heb dat dan ook met veel liefde gedaan, voor mij waren de ENGELEN dan ook liefdevol en duidelijk aanwezig en de genezende  Rafael was zelfs zo duidelijk dat hij direct mijn rechterbeen, waar ik al twee dagen veel pijn aan had, beet nam en mij voordeed welke oefeningen ik voor mijn spieren in dit been moet doen. Mijn been begon ook werkelijk te bewegen en te draaien van links naar rechts, ik schrok daar zelfs een beetje van, maar toen hoorde ik Rafael zeggen: ‘door volharding van deze oefeningen zul je minder pijn hebben’. Ik heb inmiddels drie dagen deze oefeningen gedaan en heb het gevoel, dat de spierpijn ietsies minder is, maar hoop, door volharding dat het me gaat lukken eens zonder te zijn, ik wacht af en neem hier de tijd voor. Weet niet wat er allemaal met me gebeurt, maar nu ben hier al erg blij mee :-))
Weet je Rini, er was ook even een moment dat ik er naar mijn gevoel even niet was, waar ik was weet ik niet, maar gewoon weg, maar kort hoor, ook heb ik het heel erg warm gehad, voelde best wel veel energie in de kring, het heeft mij al met al weer een ontspannen gevoel meegegeven,wat mij toch steeds weer bevestigt dat ik, en ik denk iedereen, omringd word met de bescherming van onze ENGELEN in het leven.
Rini dankzij jouw geweldige begeleiding op deze meditatie kan ik er weer even tegen,maar kijk met vreugde en een warm gevoel alweer naar de volgende meditatieavond uit. BEDANKT!!!!!!!!! 
warme groet corry

7 oktober 2008 

Hoi Rini,

Hierbij wil ik je laten weten hoe het mij vergaan was afgelopen woensdag bij de engelenmeditatie. Ik was behoorlijk versleten van al het gevlieg en geraas de laatste weken, door deze vermoeidheid kwam er denk bij mij weinig los, niet zoals anders , dat ik dan vele dingen en gezichten mag zien. 

Wat ik wel ervaren heb, bij aanvang, is dat ik intuïtief een persoon zag, gezeten in het midden op de grond voor jouw vier kaarsen, met opgetrokken knieën  zijn armen om z'n knieën geslagen, zijn handen vast houdend, die jou aan zat te kijken, met de vraag in z'n ogen zo van "nou meid, laat maar komen, ik ben er klaar voor, hoe ga je het brengen , als een soort examinator (nee dat is te zwaar) nee een soort toetser !?
Hij (?) was niet oud denk ik ??? in de veertig, grijs/ crème kleding, een soort trainingspak leek het ??? Verdere details of gezicht heb ik niet gezien / kunnen zien. 

Met de totale stilte kwam er een slang van licht van de borden met kaarsjes en slingerde zich om en om  alle aanwezigen , twee keer, als een soort achten van de een naar de ander zal ik maar zeggen.

Voorts wil ik je bedanken voor het feit dat je ons , niet bij jou kerk gaande, deze gelegenheid geeft om  ons te verrijken / versterken/ leert om gaan met meditatie/ engelen en onze helpers-vrienden in de andere tijd c.q. ruimte,

met veel vriendelijke groeten
Peter M.

11 september 2008 
Beste Rini,
In reaktie op Engelenmeditatie-uur 03-09-08. Zo beknopt mogelijk. Dit type meditatie nooit bijgewoond.  Als kind van mijn tijd denk ik: allerlei voorstellingen, dromen,  komen uit ons brein. Via bv meditatie er aandacht aan geven kan verdieping zijn, iets goeds in ons oproepen. Ik denk niet dat bv engelen buiten onze hersenen een eigen bestaan hebben. Ze zijn wel ons idee van goedheid, schoonheid. dus het geeft fijn gevoel eraan te denken. 
Je idee: gids te ontmoeten. Dit riep bij mij op, zoals bij iedereen waarschijnlijk: verlangen naar geborgenheid, wijsheid. Beeld dat opdoemde in mijn geest: vage, grote gestalte, goudig, waardig, helm, malienkolder, zwijgend, strijdbaar. herkende ik als de godin Athene. Logisch beeld gezien mijn leeftijd, situatie, opleiding. Het herinnerde mij aan het werk van Gerti Bierenbroodspot (mythische vrouwenfiguren). 
Je idee: engelen te ontmoeten. Ik zag beeld van kleine wezentjes, lichtend, vrolijk, enthousiast. Ze riepen '' boeh, bwahhh,  buh, daar beginnen we niet aan, hebben we al zo vaak geprobeerd, ". Dit vond ik grappig. Vooral omdat jij opmerkte: je engelen willen je graag ontmoeten...Dit leken meer wezentjes  zoals voorkomen in een sprookje van Goethe, besproken door Rudolf Steiner: De groene slang. Geen waardige engelen dus. 
Meditatie doe ik om tot rust te komen. Deze engelen meditatie is ook een experiment: wat komt er te voorschijn? 
Na afloop is er -logisch- geen tijd om uitgebreid de ervaringen te bespreken. Waarschijnlijk allerlei universele beelden die iedereen zo tegenkomt?
Het leek mij dat iedereen de meditatie goed beleefde, fijne sfeer.
Groeten, Eva 

12 september 2008 
Hoi Eva! Fijn dat je een reactie stuurt, daar leer ik ook altijd weer van. Van mij hoeft het niet beknopt hoor, hoe langer hoe beter :-) 

Ik begrijp heel goed wat je zegt, het blijft bij mij ook allemaal met een heleboel vragen omgeven, maar tegelijk neem ik jouw beelden heel serieus, merk ik. Voor mij zijn engelen/gidsen niet echt entiteiten met een vaste vorm, maar meer een energie, die toch wel weer een eigen persoonlijkheid hebben. Mijn punt is eigenlijk, dat als het zich uitsluitend binnen ons brein afspeelt, dat het ook heel nuttig en prettig kan zijn, maar dat er naar mijn idee iets wezenlijks ontbreekt... de ontmoeting met het Hogere. Oftewel het besef dat je niet alleen bent. Dat er Kracht is, waar je ook een beroep op kan doen. Dat maakt toch een enorm verschil, of denk jij daar anders over? De oude kerkvaders vergeleken de ijle substantie van de menselijke ziel met die van engelen, en zeiden ook dat dat ons de mogelijkheid biedt om contact met ze te maken. Maar ja, die ziel is ons als kinderen van deze tijd ook niet echt meer helder... Enfin, mijn punt is, dat die engelen/gidsen dus wel degelijk 'bestaan' en bezig zijn om een bewuster contact op te bouwen met de mensen die daarvoor openstaan. Doel: meer licht op aarde brengen. (ik ga ook maar even kort door de bocht met alles). Ze vertonen zich dus aan jou in een symbolische gedaante, ééntje waarvan ze vermoeden dat het jou aan zal spreken en die iets van hun kwaliteiten duidelijk maakt. Dus die kleine wezentjes vind ik in dit verband heel interessant. Je zou het nooit zelf verzonnen hebben, en toch gebeurde het. Ik herken het ook meteen: in mijn eigen contact komt 'lichtend, vrolijk en enthousiast' ook bijna altijd terug. En waarom is klein enz NIET waardig?! Trouwens, wie weet hoe snel ze zouden groeien als je besluit wèl aan contact-maken te beginnen... Ik weet niet hoe het met jou is, maar ík kan nog altijd wel wat lichtende vrolijke enthousiaste energie gebruiken...:-)  Dat eerste beeld, daarbij zou ik me heel goed voor kunnen stellen dat het een beeld van jouw 'hogere zelf' is, die ook als een soort beschermengel fungeert, het doet me tenminste wel aan jou denken. 

Kortom Eva, een pleidooi is dit, om gewoon eens het experiment aan te gaan en even te geloven dat ze misschien tóch bestaan en dat je er contact mee kan maken. Wat ik hoor zijn altijd heel verschillende, individuele verhalen van de opgedane ervaringen. Het is zelden een beeld van een stralende engel met vleugels, het voldoet ook zelden aan de verwachtingen van mensen. Juist door al die verschillende ervaringen raak ik er steeds meer van overtuigd dat het ècht is. Tjee zeg, ik wil je wel ERG graag overtuigen merk ik! Tijd voor een stevige kop koffie dan maar! Dag lieve Eva, geen idee of je de volgende keer weer komt, maar je kan altijd mailen, en we spreken elkaar vast wel weer eens. 
Hartelijke groet,
RINI 

hallo RINI 
3 september 2008

Wat een geweldige opkomst gisterenavond bij de engelenmeditatie,ik dacht in gauwigheid wel 25 mensen geteld te hebben, fantasties want met veel mensen heb ik het gevoel ,dat er gisteren ook heel veel energie daardoor aanwezig was. Ik vond het weer heerlijk om al dat licht en die energie in me te mogen opnemen. Deze keer heb ik aan mijn ENGELEN geen vraag gesteld, maar hen duizendmaal bedankt voor hun aanwezigheid op deze avond
en dat ze me altijd begeleiden bij wat ik ook doe.
Maar Rini ik vond dat jij ons deze keer ook weer fantasties begeleidde op deze meditatieavond, vooral ook de rust voor aanvang en ontvangst in de hal, perfect !!!!!!
Daar wil ik ook jou heel hartelijk voor bedanken, kijk al weer uit naar de volgende meditatieavond,
lieve groet,
Corry H.
 

Donderdag 21 augustus 2008 
Hoi Mama Rini,

Ik heb zojuist even mijn dochter bewonderd bij je laatste preek*. Wat heb je toch mooie kleinkinderen. Ik heb ook het gastenboek doorgelezen en ben trots dat jij zoveel positiviteit teweeg brengt bij mensen; via je boek, via de kerk en via de workshops en meditaties. Hopelijk besef je dat de mensen jou hiervoor nodig hebben en dat je geweldig werk doet. Ga zo door en geniet ervan! En mensen...maak gebruik van deze dame.

Dikke kus
Jouw dochter Astrid                                          * zie preek 'de glans van de liefde' 17 augustus 2008

Dinsdag 12 augustus 2008 
Ha Rini,

Heb je boek gisteren uitgelezen. Ben blij dat ik je via Zinweb heb ontdekt! Je schrijft werkelijk zalig. Op het eind nog flink gehuild. Zo veel herkenning en nu mijn moeder pas is overleden kwamen sommige stukjes erg aan. Later gaan wandelen en flink uitgehuild. Dat deed me goed. Je manier van schrijven is zo lekker makkelijk en eerlijk over hoe jij dingen ervaart. Daar kan menig predikant (en trainer) iets van leren.
Zo veel van jezelf laten zien.
Denk dat heel veel mensen die vast lopen in hun geloof hier iets aan kunnen hebben.
Ook de bronnen die je gebruikt zijn mij zeer bekend. Zoals Walsch, Osho en Aleid Schilder. 

Jouw boek deed me ook denken aan de keer dat ik langs een bord liep met: ONTMOET UW GIDSEN.
Dat leek me wel wat. Ik gaf net mijn eerste trainingen en was erg tevreden met mezelf. Dacht nou ik krijg vast een mooi compliment van zij van boven. Helaas.. ze waren niet zo tevreden met me.
Een prachtige half Chinese jongen gaf de antwoorden op mijn vragen op schrift door.
Verbijsterd vroeg ik: ´waarom?´ Ik zat teveel in mijn hoofd met mijn trainingen en moest meer naar ze luisteren. Ze gaven me steeds advies maar ik ontving het niet omdat ik teveel aan mijn schema’s vast zat. Ik vroeg of ze me het advies dan nu konden geven. Dat kon niet. Alleen op het moment ter plekke was het mogelijk om advies te geven. Dus tijdens de trainingen zelf.
De volgende morgen gaf ik een training bij het energiebedrijf in Amsterdam. Voor de training zat ik op een tafel en omdat ik niet wist wat ik moest doen zei ik op goed geluk naar boven: ´Nou, als jullie iets hebben… zeg het me maar.. ik sta er open voor.´
Daarna begon de training en deed ik mijn programma. Opeens voelde ik dat er iets anders nodig was. Ik stopte het programma en ging met de groep mediteren. Ik dacht: ´moet je mij nou zien en ik ben benieuwd of ze het pikken.´ Ze vonden het geweldig en hadden de mooiste ervaringen.
De volgende dag gaf ik weer een training ergens en weer legde ik midden in het programma de boel neer en deed weer iets anders. (weet nu niet meer wat). Ook dat had een goed effect.

Een week later had ik schilderles in Zwanenburg bij een mediamieke dame. Ik kwam binnen en ze zei: Er staan twee figuren achter je te dansen.
Ik keek om en zag niets. “Het zijn je gidsen en ze zeggen dat je eindelijk naar ze luistert. Heb jij iets veranderd in je training?” Deze vrouw wist niets van de ontmoeting van een week daarvoor.
Vanaf toen heb ik elke keer (als ik het niet vergat) naar boven gevraagd:  ´Help me als er iets is… zeg het me maar… ik sta er open voor. Het is niet voor niets dat ik naar .... rijd voor een training of om te coachen. Er gaat iets bijzonders gebeuren' en elke keer is het zo.

Nu merk ik dat ik in mijn eigen leven dat nog wel eens vergeet. In mijn werk meestal niet. Zoals nu mijn moeder is overleden vergeet ik vaak om me te verbinden met God of gidsen of mijn moeder. Jouw boek hielp me weer herinneren.

Toch zijn er duidelijk aanwijzingen dat ze “daarboven” klaar staan om me te helpen.
Toen mijn moeder in het ziekenhuis lag en aan de beademing was ik behoorlijk van streek. Ik wist niet hoe ik met haar moest omgaan.
Zij was een gigantische prater en nu kon ze niets zeggen en lag daar te lijden.
Ik kon mijn moeder niet zien lijden en ik probeerde peptalk en ik hakkelde hier en daar wat en moest huilen.
Na een paar dagen had ik mijn vader afgezet bij zijn huis en ik reed de snelweg op. Ik zei zo naar boven: Help me om hier anders mee om te gaan. Het lukt me niet.
Op dat moment zet ik in een impuls de radio aan en een mevrouw  Tienke Klein: vertelde (ik viel er zo in): “Ik kwam terug uit de ervaring van echte aanwezigheid in mijn ziekenhuisbed. Om me heen familieleden en ik zag dat ze niet echt aanwezig waren.” Zo ongeveer die zin.
Ik wist meteen dat ze een bijna dood ervaring had gehad en wat die echte aanwezigheid was geweest. Die heb ik ook ooit ervaren. En ik zag mezelf net zoals haar familieleden aan mijn moeders bed staan. Niet echt aanwezig.
Vanaf toen kon ik mezelf open stellen voor liefde bij haar bed. Als instrument en ik voelde golven van liefde door me heen gaan naar mijn moeder toe.

Heb natuurlijk meteen het boek van die mevrouw aangeschaft en haar gemaild. Ze heeft een prachtig boek over haar ervaringen geschreven: “De kiem”.

Jouw verhaal over Engelen deed me daar natuurlijk aan denken en zo waren er nog tal van verhalen in je boek die me weer terugbrengen naar het Contact met God.
Dank je wel!!!!

Marja Ruijterman, (trainer, schrijfster van ´Placebo´s en fluitende fietsen´ 
 zie ook www.marjaruijterman.nl
 

dinsdag 13 mei 2008 
Hallo Rini,

Eergisteren op 1e pinksterdag ben ik  voor mijn kleinzoon, Rafael naar jullie kerk gekomen.
Wat een gastvrijheid en openheid straalt jullie gemeente uit.
Prachtige preek en ik heb er als r.k. Kerklid veel van op gestoken.
Ik heb wat foto's gemaakt, o.a. Van de bloemversiering en deze zal ik naar u toesturen in de hoop dat het terecht komt bij de mevrouw die dit prachtige stuk heeft gemaakt.
Met vriendelijke groet, Toos van der Maarel - van paassen

Dinsdag, 29 april 2008 (vervolg op hieronder)
Beste Rikkert.

Ik ben heel blij met je antwoord. Het geeft me een gevoel dat je het begrijpt. Daar ben ik heel blij mee. Ik heb na mijn scheiding een beschermengel gekregen die me samen met mijn geloof door het leven heeft geleid. Ik heb wel vaak het gevoel dat er iemand bij me is. Ik geloofd in engelen maar zelf denk ik dat het mij veel te vroeg gestorven vader is.
Toen ik op mijn veertigste jaar voor het eerst naar de hervormde kerk ging, Had ik mijn eerste ervaring met het goddelijke.
Toen de dienst begon kreeg ik een soort lichte trilling over mijn rug. Ik heb het begrepen als, hier ben je op je plaats en het zal beter met je gaan.- Ik ben nog altijd blij dat ik die stap genomen heb. Je mag mijn brief wel op het internet zetten, misschien hoor ik nog meer van die mooie ervaringen.

Groeten van Joke. 

Maandag, 28 april 2008 (vervolg op hieronder)
Dag Joke, allereerst bedankt voor je vertrouwen. Ik was ontroerd door je verhaal. Als je wat meer van mijn website gelezen hebt, dan heb je misschien al een vermoeden welke kant mijn verklaring uit gaat - en vermoed IK weer dat je het eigenlijk allang weet... Jouw dominee had een mooi diplomatiek antwoord, en misschien had ik een aantal jaren geleden hetzelfde gezegd. Ondertussen heb ik heel veel beleefd en geleerd voor wat betreft engelen en gidsen, en ben ik geneigd jouw ervaring te duiden als een ontmoeting met zo'n persoonlijke engel of gids. Ik ben gaan geloven dat ieder mens wel minstens één persoonlijke beschermengel heeft, die je leven lang met je meegaat. Soms krijg je ook wel eens hulp van Hogerhand die speciaal voor dat moment gestuurd wordt. De protestanten zijn dat geloof in engelen bijna helemaal kwijtgeraakt, maar in de bijbel leefde dat idee volop, en in deze tijd zijn er steeds meer mensen die daar net als jij ervaringen mee opdoen (zo begon het bij mij ook) en vervolgens gaan zoeken naar informatie. We zouden over jouw ervaring wat uitgebreider moeten praten, om het misschien helemaal te kunnen uitleggen (voor zover we dat uberhaupt kunnen natuurlijk). Die 'koude' hand frappeert me wel, ik kan me voorstellen dat op dat moment het zweet je aan alle kanten uitbrak, en daarom die hand koud voelde, mijn eigen ervaring is dat het een soort heldere, vaak tintelende energie afgeeft, waarvan je voelt dat die bij het Licht vandaan komt. Maar misschien bedoel je ook wel zoiets. Het is in ieder geval altijd verbonden met liefde. Het mooie is, dat het niet bij een 'vreemde' ervaring hoeft te blijven, het is mogelijk om daar bewust contact mee te zoeken, je beschermengel vindt het heerlijk als je dat doet, en zal je helpen om de goede manier te vinden. Er zijn veel mensen die je daarbij verder op weg kunnen helpen. Ik geef zelf 1x per maand een engelenmeditatie-uur, en een persoonlijke afspraak kan natuurlijk ook altijd. Ik blijf het zelf ongelooflijk boeiend vinden, het verrijkt mijn leven nog elke dag. Is dit allemaal een beetje antwoord op je vraag?

Joke, ik zit nog even door te mijmeren: je was op dat moment waarschijnlijk heel bang, en in die angst 'brak de liefde in'. (Iedereen die engelen 'ontmoet' kan er eigenlijk niet over uit hoe liefdevol ze zijn, onaards liefdevol). Door je over te geven aan die liefde, loste de angst op. Een keer bij de engelenmeditatie, ging het ook over angst. (die uren bereid ik niet voor, heel ongewoon voor een dominee:-) en ik vraag dan of de engelen willen komen en geef door wat ik zie en voel). Ik zag toen een krachtige grote engel, die met een grote mand bij iedereen langs ging en angst uit hun lijf 'trok', als lange zwarte slierten, en dat in zijn mand gooide. Aan het eind keerde hij die mand om: er zat niets in. 'Kijk', zei hij, 'dat doet de liefde, die lost alle angst op'. 

Hartelijke groet,RINI

 Maandag, 28 april 2008 

beste rini.

Ik weet niet of ik goed zit, maar ik waag het toch je een belevenis met God te vertellen.
Op een nacht, ik had een long onsteking met veel hoestbuien. In een van die buien kreeg 
ik het ineens heel benauwd, ik voelde een heel koude hand op mijn arm en een stem vertelde me
dat ik lost moest laten. Ik vertelde toen dat ik dat wel wilde maar niet kon. Ik wilde wel
maar het ging niet. Ik zei toen, ik doe het, ik ga met u mee want ik laat het los. Het is goed zo. Maar
moet ik blijven, dan moet u me wel helpen want alleen kan ik het niet.
Sinsdien kan ik los laten. Het leven is eindig, ik wil rustig mee gaan. Maar het leven
is ook zo mooi en goed.
Ik vind het tot op heden toch een vreemde, maar fijne ervaring. Ik heb aan mijn dominee om uitleg gevraagd, maar die kon het niet.
Het is jouw ervaring en gebruik de positieve ervaringen. Doe er iets mee.
Toch wil ik nog altijd een uitleg. 
Wat vindt u er van. Kunt u mij helpen?

Groetjes van Joke.



 Woensdag 12 maart 2008 
Hallo Rini,

 Ik heb net je preek gelezen over angst. Moet natuurlijk weer zo zijn dat ik juist nu eens een preek zit te lezen!  Je snapt hem al. Helemaal mijn ding. De preek sprak mij in elk geval erg aan en ik vind ook dat je zeker gelijk hebt met het negatieve en pessimisme in de wereld. Dank je wel voor dit delen, we gaan er een positieve wending aan proberen te geven.

Liefs
Heleen

PS met programma Hello – Goodbye vind ik ook altijd leuk om naar te kijken. Er zitten altijd zulke mooie verhalen bij die je tot op je botje kunnen raken/ontroeren. Ik zie het jammer genoeg niet vaak maar het is een mooi concept.

Ook nog bedankt voor het meditatie uur van afgelopen maandag. Ik kwam er erg onrustig binnen en was lekker een stuk rustiger toen we weer naar huis gingen.

Tot de volgende keer!


dinsdag, 12 februari 2008 

Hallo Rini

Ik wil even kwijt dat ik het zo prettig vind dat je de preken ook uitschrijft op je website. Je hebt gelijk als je schrijft dat een preek gehoord moet worden, maar ook al heb je het gehoord is het heel fijn om het te kunnen uitprinten en nalezen. Bij mij is het zo dat ik thuiskom en denk mooie preek, dan wil ik het navertellen maar bak er niets van. Dus veel dank.

 Groetjes en tot zondag

Els 

Zondag, 18 februari 2007  (reactie op mail hieronder)

Dag Maaike, bedankt voor de opgave! Je kon er nog net bij. En wat je schreef, ja, daar herken ik wel veel in. Ik heb over dit soort ervaringen ook heel lang mijn mond gehouden, zelfs voor theologiestudenten en theologen is het meestal 'vreemd'... Eigenlijk zijn de meeste mensen hier te bang voor, en is het rationele, het denken, zo ongeveer het enige dat echt serieus genomen wordt. 
Dus als je er met je denken niet helemaal bij kan, bestaat het niet. Gek genoeg bestrijdt bijna niemand het 'feit' dat liefde bestaat. Wat je dan voelt is ineens geen verbeelding, maar voel je iets van de verbinding met het Goddelijke, dan?! Toch zijn die ervaringen in de loop van de menselijke geschiedenis talloze malen beschreven, en het gebeurt nog steeds. Hou je van lezen? Ik vind zelf het boek van Moolenburgh, 'engelen', een goede inleiding 
op het onderwerp. Hij is arts, en deed een prive-onderzoek onder zijn patienten, door ze steeds te vragen 'heeft u wel eens een engel gezien'. 
Jouw vragen zal ik in ieder geval in de inleiding 's morgens proberen mee te nemen, als je er nog meer hebt, stel ze dan alsjeblieft. Ik ben er trouwens van overtuigd dat, wat ik probeer over te brengen, van 'het goede' komt, voel me geleid in het organiseren van deze workshop en zo, voor mij is een goede graadmeter: geeft het me ruimte, rust, vreugde...en vooral energie. 
Als ik het bij meditaties niet helemaal zeker weet, dan bid ik altijd of Jezus Christus erbij wil komen, aan de poort wil staan, zogezegd, om het duistere de toegang te ontzeggen. En zo is er nog wel meer, maar dat hoor je 10 maart wel. En over dat 'aanhoren'.... (daar moest ik ook om lachen, met dat voornemen stortte ik me ook altijd in onbekende avonturen!) 's middags is het aanhoren voorbij, dan is het tijd voor contact maken... en dat wil je juist graag. Maar eng is het ook. Ik geef het toe. In de bijbel staat niet voor niets bij ieder engelenverhaal dat de eerste woorden die de engel zei, waren: WEES NIET BANG...  En zweverig wordt het, als wij proberen op te steigen, weg van dit leven, deze aarde - dat gebeurt genoeg, het is waar. Volgens mij is het juist de bedoeling dat engelen ons helpen om juist hier op aarde zo goed mogelijk te leven, en dat is niet zweverig, dat is gewoon NODIG.
Liefs - en tot ziens, RINI

vrijdag, 16 februari 2007   (reactie op mail hieronder)

Hallo Rini

Ik blijf het toch wat vreemd vinden.... zoals ik in een eerdere mail heb verteld, ben ik
weleens beschermd geweest door engelen, in ieder geval ervaarde ik dat zo.  Met andere mensen kan je daar zomaar niet over praten heb ik gemerkt, dat  vinden ze vreemd. Zelf zou ik willen dat het nogeens gebeurde, het gaf zo'n  rustig gevoel.
Verder heb ik er ook gemixte gevoelens over, zo van ... is het niet vreemd,  waarom gebeurt het en komt het van het goede.
Mensen vinden het ook vaak zweverig, dat soort dingen ...zelf praat ik er  eigenlijk niet over, ben niet zo'n prater.
 Wel ik wil het op 10 maart wel eens aanhoren allemaal, dus ik geef me hierbij op..

 Groetjes
 Maaike

Zaterdag, 20 januari 2007  (reactie op mail hieronder)

Dag Maaike, bedankt voor je mailtje. Je vraag is heel boeiend! Ik denk dat het niet anders KAN, of je moet ook in engelen geloven als je in de God van de bijbel gelooft... ze komen daar heel veel in voor, mensen zien ze, praten ermee, krijgen boodschappen, van alles. Dus waarom zou dat nu anders zijn, veel mensen zeggen zelfs dat het in deze moeilijke tijden zelfs toeneemt, dat contact, omdat engelen mensen heel graag willen helpen om de goede kant uit te gaan, sterker te worden, meer liefdevol. 

De vraag of dat mag... ja, voor sommigen misschien niet. Ik heb zelf eigenlijk altijd geleefd met de woorden van Paulus: 'onderzoek alle dingen en behoud het goede'. Zo beslis ik zelf of iets MAG of niet!  Het 'goede' is dan voor mij 'alles wat de liefde dichterbij brengt' (voor jezelf en voor anderen) - maar ja, of je dat een goed antwoord vindt? Ik ben dominee, dus ik weet wel dat je ongeveer voor alles wat je wil beweren wel een zinnetje
uit de bijbel kan halen om je gelijk te bewijzen. Als anderen dat doen ben ik dus niet zo gemakkelijk overtuigd. Dus ik ben heel benieuwd wat je gaat doen. En mailen en vragen kan altijd.
Liefs, RINI

Zondag, 7 januari 2007 

Hallo Rini

 Engelenmeditatie ...zou wel belangstelling hiervoor hebben, maar het is nog zover weg en wanneer ik dan opeens niet kan,
 hoe gaat dat dan (ook met betaling).?
 Zelf ben ik bevoorrecht, ben af en toe door engelen beschermd geweest ....
 voelde ze en zag ze in gedachten, terwijl ik met open ogen in de auto zat.
 Hoe kan je dit soort verschijnselen en gedachten combineren met het geloof
 in God en de bijbel? En mag dat?

 Vriendelijke groeten
 Maaike

Woensdag, 3 januari 2007 

Lieve Rini,

Ik vind het heel stoer van je dat je een boek heb geschreven. Het begin is misschien wat zoekende, welke vorm je het boek wilde geven, waar je heen wilde, maar misschien moest ik wel wennen, kan ook...
Op gegeven moment wordt het allemaal duidelijk, wat je wilt met het boek en wat je de lezers wilt geven.
En, ook al heb ik niet persé echt wat met de bijbel (wel geïnteresseerd, maar op emotioneel gebied houdt het op), jou boek heeft me op een bepaalde manier wel verder geholpen en me wat geleerd, dus dat is fijn.
Eerst wil je je open stellen, maar ben je nog op zoek naar een vorm, en daarna stel je je open en vertel je alles wat je wilt vertellen en het voelt heel open, echt en vrij, mooi.
Goed, dat je ieder vrij laat in een eigen geloof, self-made of wat dan ook...
Ik geloof (of wil geloven, dus geloof) dat mensen een onderbewustzijn hebben, een "ziel", die vastzit aan het menselijk lichaam met een koord, die steviger, sterker, dikker wordt, naarmate de mens goede en liefbedoelde dingen doet voor de wereld. Dus dat je dichter bij jezelf komt als je in balans bent met jezelf, en daarmee anderen fijne dingen kunt geven.
Met je ziel, dus je onderbewustzijn kun je communiceren, het is als een oud mannetje, of vrouwtje, die daar al eeuwen in een zachte leunstoel zit, af en toe in slaap sukkelt, maar als je contact maakt, wordt hij/zij wakker en kan je praten en vragen wat je wilt. Ik heb
het een naam gegeven en voor mij is het echt.
Het hiernamaals zie ik zo: als je sterft, komen engelen je helpen uit je lichaam te komen, dat is best lastig als je gewend bent in een lichaam te zitten, dus instructies en hulp zijn  vereist. Je wordt begeleidt naar het hiernamaals, wat zich eerst vormt in een soort wachtkamer, waarin je wacht (met vele anderen) op je beurt om je leven te bekijken en te analyseren, je bepaald zelf wat je wilt leren in je volgend leven.
Hierna kom je in een soort van "level" terecht, waarin je verder leeft, kan genieten, wél een baan hebt (als "helper bij de dood" of als "helper bij weer op aarde komen" of als beschermengel voor iemand anders).
Even een overzicht van hoe het allemaal in elkaar steekt, tijd bestaat niet, en dan weer reïncarneert in een ander mens, waarbij je ziel weer in den eeuwigheid blijft en de basis voor al je levens, en telkens wat bijleert.
Ook geloof ik dat de ziel last heeft van constant rouwende mensen op aarde, als hij/zij al in het hiernamaals is, het houdt de ziel tegen in zijn "werk" in het hiernamaals.
Ik praat met mijn ziel, zo af en toe, en het helpt me, maar hierbij ben ik dus eigenlijk m'n eigen "hogere". Maar ik zie de wereld als één, denk dat iedereen op een bepaalde manier connected is met elkaar en elkaar aanvoelt. Een "idee of uitvinding" hangt ook vaak in de
lucht, en wordt tegelijkertijd uitgevonden of bedacht hier én aan de andere kant van de wereld.
Ook geloof ik sterk in de kracht van intentie (dus ook bidden), als je geloofd in iets, en je denkt het vaak genoeg dan maken je hersens een soort connecties, zodat het ook een realiteit wordt, en als je dus mooie dingen wenst, of liever in geloofd, dan is het er ook echt, en
het resulteerd ook werkelijk in veel, het is waar, althans voor mij is het net toveren, het werkt. Maar ieder doet dit op een eigen manier. 
Ik geloof dus eigenlijk in de kracht van de geest, van de intentie, als iemand in elfjes wil geloven, dan doet diegene dat, en is het dus zo. Protestants, Islam, Katholiek, Hindoeïstisch, Boedhistisch, voor mijn part geloofd men wat men wilt geloven en dat is allemaal mooi.
En ik vindt het fijn dat jij je zo open opstelt naar alle geloven in je boek (met de basis je eigen geloof, maar dat is goed), dat maakt het van deze tijd.
Ik moet nu echt gaan slapen, anders ben ik morgen doodop, heb genoten
van het lezen..
heel veel kusjes, Bente van Grol, Amsterdam.

Maandag, 1 januari 2007 

Lieve Rini,

Inmiddels heb ik je boek gelezen en het heeft me zeer aangegrepen: alsof een deur, die al meer dan 20 jaar op een kier staat met grote druk wijd open wordt gezet. M.n. jouw persoonlijke stukjes dwongen mij om terug te blikken, ook wat betreft het geloof. Het heeft me veel gedaan want het verleden kan en wil ik niet uitvlakken en heeft grote invloed op mijn verdere leven gehad en het was goed om opnieuw daar bij stil te staan.

Aangrijpend vond ik een aantal stukjes over je vader, juist omdat het voor mij zo herkenbaar was. Je maakt het niet mooier dan het is maar de liefde voor je vader spreekt er ook uit. 

Evenzeer maak je duidelijk jouw relatie met God en ook daaruit spreekt “liefde” ; ook dat sprak mij erg aan daar het mij dwong om mijn verbinding met het “hogere” nader te onderzoeken en ik weet ook wat uit het verleden het zo heeft vertroebeld. Mijn vader mocht geen ouderling meer zijn na het dramatisch overlijden van mijn broer Jan-Pieter. Pas nu kon ik al mijn kwaadheid maar ook mijn verdriet daarover de ruimte geven en onder ogen zien wat of nu mij eigenlijk het meest daarin heeft gekwetst.

Jouw boek heeft mij daarin verder geholpen en daar ben ik je dankbaar voor.

Het hele boek sprak mij overigens erg aan en ik zal het af en toe weer oppakken al was het maar om  jouw doe-tips m.b.t. meditatie ook werkelijk te doen maar ook om af en toe te verpozen in dit prachtige persoonlijke verhaal.

Nogmaals dank en veel liefs,

Tineke Wubs.

Zaterdag, 16 december 2006 

Beste Rini,

Graag voldoe ik aan je verzoek om te mailen wat ik van je boek Contact met God vond.

In een woord: geweldig.

Even wat kwalificaties:
- heerlijk persoonlijk geschreven;
- hele mooie opbouw;
- die cursieve stukjes over je eigen ervaringen roepen bij mij inderdaad eigen ervaringen op, waardoor ik ook op die manier weer in contact kom met stukjes van vroeger
- had in het begin wat moeite met die stukjes vooraf (de scenes), pas na hoofdstuk 7 begreep ik die een beetje en toen vond ik het wel grappig
- mooi geintegreerd geschreven.
Knap dat je zo de ervaringen met het Lichtpuntwerk van Nourriet, en de boeken die ze heeft uitgegeven en met past live experiences(Jacquelyne) mooi geintegreerd hebt kunnen beschrijven
- een mooi authentiek levensverhaal van jou, waarin je jezelf echt laat zien en dat uitnodigt om contact met mezelf, met anderen en met God te maken.

Dank je wel,
Frank Silvis
Basserweg 1
8342 TD  Basse

Maandag, 6 november 2006 

Lieve Rini,

Een eerste reactie op je website: ik heb het met plezier bekeken en gelezen; mijn complimenten, ik vind het er professioneel  en uiterst overzichtelijk uitzien.

W.b je boek heb ik nog alleen jouw samenvatting gelezen; ik wil je boek gaan lezen als ik wat meer tijd heb (dat zal dus wel de kerstvakantie worden). Overigens spreekt jouw boek mij zeer aan en ik ben er van overtuigd, zoals jij het ook aangeeft, dat het m.n. om de “verbinding”  gaat. Je zult toch eerst in verbinding met jezelf moeten staan voordat je verbinding met de ander en je omgeving kunt aangaan; ongetwijfeld geldt dit ook voor de verbinding met het “hogere”.

Jaren geleden heb ik het boek “HEEL JE LEVEN” van Piero Ferrucci gelezen, hetgeen gaat over een nieuwe oriëntatie door psychosynthese. Ik moest aan dit boeken denken met het lezen van je website; in dit boek handelt het m.n. om het in rechtstreeks contact komen met de grondervaringen van het leven en het in harmonie brengen van al deze aspecten tot een samenhangend geheel. Het heeft mij wel geholpen om meer balans in mijn eigen leven te vinden en daardoor meer open te staan voor een ander en ook wat te betekenen voor een ander.

Je hoort nog van me zodra ik je boek heb gelezen en hoe of ik het heb ervaren; dat houd je nog tegoed.

Succes met alles en ik vind dat je trots kunt zijn op wat je hebt bereikt.

Hart .groet,

Tineke Wubs

Maandag 30 oktober 2006  (Reactie op mail hieronder)

Dag C, bedankt voor je reactie. De site waar je naar verwijst heb ik bekeken: hier oordeelt een evangelisch-bekeerde ex-reiki dat alles buiten het evangelische christendom 'niet van Jezus' en dus duivels is. Om het maar even kort samen te vatten. Ik geloof dat hier een zeer gedreven mens aan het woord is, die zijn best doet om een volgeling van Christus te zijn, maar hij doet dat op een totaal andere manier dan ik, en komt dan ook tot tegengestelde conclusies. Mijn 'missie' en belangrijkste thema van het boek 'Contact met God' is verbinding, vanuit het idee dat er één God is, die op veel verschillende manieren gediend kan worden. Iedereen die oprecht en liefdevol bezig is met het welzijn van mensen, doet dat volgens mij in dienst van God en uit naam van Jezus Christus, ook al noem je die naam er niet expliciet bij. De man van de site ‘reikireality’ wil juist scheiding aanbrengen in de veronderstelling dat alleen hij en de mensen die precies zo denken als hij, Christus dienen – en alle anderen niet. Dat kan toch niet waar zijn.  Ken je het verhaal uit Marcus 9, waar de leerlingen van Jezus ruzie maken over wie de belangrijkste is, de ‘enige echte’? Het antwoord van Jezus wordt meteen duidelijk in het volgende gedeelte, waar de leerlingen zich beklagen over iemand die geen volgeling van Jezus wil zijn, maar wel in zijn naam 'demonen uitdrijft': Jezus zegt dan: laat hem, want 'wie niet tegen ons is, is voor ons'. (Marcus 9: 38). Laten we dat toch vooral niet omdraaien!
Hartelijke groet,
Rini Rikkert

Zondag, 29 oktober 2006 

Geachte mevrouw Rikkert,
Ik heb het stukje over uw boek "contact met God"in de Klaroen gelezen en ik heb ook uw website bekeken.
Ik wil graag even reageren in uw gastenboek met een vraag aan u.
Heeft u de prachtige website al eens bekeken, gelezen of bestudeerd:
www. reikireality. com
Ik ken de schrijver en maker van deze website en ik wil u deze hartelijk aanbevelen.
Met vriendelijke groeten,
(C heeft mij later gevraagd om zijn naam uit dit gastenboek te verwijderen, omdat hij 'liever niet de indruk wil wekken dat hij welwillend staat tegenover deze visie op reiki')

Woensdag, 25 oktober 2006 
 

Hoi Rini,

Ik wilde even aan jouw lezers mededelen dat we al de tweede druk aan het verkopen zijn van ‘Contact met God’. Dat betekent dat we inmiddels meer dan 200 boeken verkocht hebben. Een goede start dus! Wat leuk dat er reacties via het gastenboek gegeven worden, daar kan je iets mee.

Uiteraard heb ik, als uitgeefster, het boek aandachtig gelezen. Ik vond het, voor een leek, een zinnig, grappig, mooi en leerzaam boek dat zeker aan te bevelen is. Het is een goede start voor iedereen die nadenkt over zichzelf, over de zin van je bestaan, het bestaan van God en je helpt om te luisteren naar jezelf om daarmee de keuzes in je leven te kunnen (lees: durven) maken.

Ik hoop dat de komende lezingen en workshops je inspireren tot een vervolgboek waarin je de vele aandachtspunten uitdiept. Je weet er genoeg van en hebt er genoeg over te vertellen dus nu alleen de tijd nog vinden…nog een halfjaartje Tenerife wellicht?

 Een dikke kus.

Astrid Bogerman-Roest
Uitgeverij Philomena

Woensdag, 11 oktober 2006 

Lieve mevrouw Rini Rikkert, vandaag is het veertien dagen geleden dat ik uw boek ‘Contact met God’ per post in ontvangst heb genomen. Een boek dat ik ademloos gelezen heb en dat ik deze week nog eens herlezen heb. Veel herkenning en bevestiging voor mij maar ook vernieuwde en verfrissende woorden voor iets waar ikzelf nog geen woorden voor had. Met name de verbinding met de bijbelse traditie, het nieuwetijdsdenken en de persoonlijke ervaringen. Ik weet zeker dat ik bij onder andere pastorale contacten waar ik het verlangen bespeur naar dergelijke woorden en beelden uw boek van harte zal aanbevelen. Heb dat touwens al gedaan. Ik ben heel dankbaar voor de ‘toevallige’ ontmoeting die ik met u op de streekdag in Meerkerk had. Hartelijk dank voor het spontaan aanbieden van uw boek. Met een hartelijke zustergroet, Truus Spek-van Eck.

Zondag, 24 september 2006 

Mijn zoektocht, die me o.a. heeft gebracht bij Osho, alle mogelijke therapeuten, Nourriet, de Vrije Evangeliegemeente, en alles er tussen in zo’n beetje, maakte dat ik ook op jouw site terecht kwam. Wat jammer dat ik zo een eind van jullie kerk af woon. Maar ik ga je boek zeker lezen. Ik ben erg onder de indruk van wat je op je site schrijft, en zou je willen vragen toch vooral wél je preken te publiceren. Zo kom jij, en met jouw woorden God, ook in de harten van mensen die niet in persoon er bij kunnen zijn.

Veel liefs, Tanja

Dinsdag, 26 september 2006 
Hoi Rini,

Ik ken je van de lichtpuntweek in de zomer, zo’n 3 jaar terug. Ben geraakt door je prestatie. en benieuwd.

Liefs, Klaas Noppen, Amsterdam.

Woensdag, 13 september 2006 
Dag Rini,
ik heb je boek uit!
’t Is me eigenlijk nog niet genoeg! Bij elk hoofdstuk, vooral meer naar het einde toe, dacht ik: ik wil meer weten, meer van je horen. Het prikkelt dus wel, dat vind ik erg positief. Het bleef me steeds aan het denken zetten. Dus van tijd tot tijd zul je er nog wel iets van me over horen.

Hartelijke groet, ds. Kirsten Slettenaar.

Dinsdag, 12 September  2006 (Reactie op mail hieronder)
 Dag Henk,

Allereerst bedankt voor je uitgebreide leesverslag. Heel boeiend om te zien hoe jij hiermee omgaat, zo prachtig gestructureerd! Een paar dingen die me opvallen: je legt de nadruk op de ervaringen: ik was er niet op uit om mijn levensverhaal te vertellen. Dat zou een ander boek zijn geworden waar jij zeker in voor zou zijn gekomen, want jij bent vroeger HEEL belangrijk voor mij geweest! Ervaring is wel de basis van wat ik wil zeggen, wat ik geleerd heb op het gebied van verbinding en graag door wil geven. In de praktijk werkte het al schrijven zo: terwijl ik mijn gedachten opschreef, schoten me steeds stukjes geschiedenis te binnen, die ik er dan vervolgens aan toevoegde in de hoop dat het mijn verhaal zou verhelderen, of herkenning op zou roepen. Dat ‘te binnen schieten’ leidde op het allerlaatst ook tot de toneelscènes aan het begin van ieder hoofdstuk: al schrijvend kreeg ik steeds sterker de indruk dat het een soort teamproductie was, waar Hogerhand druk aan meedeed, door me allerlei gedachten, woorden, invallen te sturen. Ik vind het prachtig dat jij dat de ‘essentie’ noemt.

Mooi dat je ook je eigen verhaal wilt delen! We zijn inderdaad heel verschillende wegen gegaan, en toch ook weer niet. Ik zou zo’n zelfde rijtje kunnen schrijven. Het enige echte verschil zag ik bij ‘mijn gezin is de reden van mijn bestaan’. Dat zou ik nooit zo kunnen en willen zeggen. Denk je niet dat ons bestaan op zich zinvol is? Of kom je dan al op het terrein van geloof, in termen als ‘God heeft jou gewild, je bent kostbaar in zijn ogen’. Of gaat het gewoon om een basisgevoel van liefde voor jezelf, geen egoïstisch gedoe of zo, maar liefde voor je eigen ziel, je eigen kern? Is dat dan al niet genoeg reden van bestaan, zo’n mooie liefdevolle ziel die zijn spoor trekt over de aarde?

Tjonge, wat zeg ik dat weer mooi. :-) Henk, bedankt, als je verder wil reageren graag, als anderen met hun eigen verslag willen komen, ook graag!

Hartelijke groet,
RINI

Maandag, 11 September 2006 
  Contact met God.

Rini’s ontdekkingstocht naar God of te wel haar geluk.

Als begin antwoord op de vragen wie, wat, waar, waarom, waarvoor en waar naar toe.

Wie: - Als eerste dacht ik een boek van mijn zus. Het is een boek van geestelijke Rini die anderen in haar geluk (contact met God) wil laten delen en stimuleren dat ook te ervaren.
Wat: - Het boek is een opsomming van Rini’s ervaringen met verschillende Godsdiensten, therapieën, gespreksgroepen en alles wat daar tussen in zit.

- Herkenbaar voor mij, al heeft het bij mij niet geleid om alles te herleiden naar God.

Rini’s persoonlijke ervaringen (uit haar dagboeken) larderen het boek.
- Dromen nemen een belangrijke plaats in als zijnde dat je ze aan moet gaan om te kijken en te verwerken wat zich afspeelt.
- De scènes zie ik als Rini’s leven in een noten toneelstukje (de essentie)

Waar: - Het boek speelt als een opsomming van ervaringen in Nederland met uitstapjes naar Siërra Leone, Amerika enz. Opgeschreven onder de zon van Tenerife.
Waarom: - Rini heeft haar leven willen delen en alles in het boek willen stoppen wat ze van belang aan eigen ervaringen, vond voor anderen, in relatie tot God.
Waarvoor: - In de lijn van het Dominee zijn en haar roeping om anderen de weg (het contact) naar God te wijzen en te delen.
Waar naartoe: Het is deel 1, tot 54 jarige Rini. Als deel 2 komt dan duurt het nog even of ze moet heel persoonlijke boeken gaan schrijven.

Wat doet het boek mij:

Het duurde even voordat ik er achter kwam dat het Rini haar verhaal en leven is en dat ik veel herken maar het haar verhaal moet laten en dat ik mijn ervaringen met haar kan proberen te delen. Deze deelervaringen vraagt ze ook op haar website en hier probeer ik mijn verhaal te delen.

Gek vond ik dat iedereen genoemd werd, behalve ik.

Contact met Henk.

In de opvoeding, scholing, therapieën, leeservaringen en contacten met familie, vrienden en collega’s deel ik ervaringen waarin ik volwassen word of te wel: ik word wijzer, zie de dingen ruimer, in een groter verband en vind mijn eigen plek in de wereld.

Belangrijke items daarin zijn: rust, liefde, gezin, werk, familie, schoonheid en geluk.

De rust heb ik nodig om te kunnen denken, waar ben ik mee bezig en hoe kan ik het beter maken voor de ander en mijzelf.

De liefde is belangrijk om andere mensen de ruimte te laten zichzelf te zijn en om te ontvangen om me een gewaardeerd en geaccepteerd mens te voelen.

Mijn gezin is de reden van mijn bestaan. Zonder vrouw en kinderen was het een leven zonder doel, liefde en geluk.

Werk is voor mij belangrijk om geld te verdienen om mijn gezin te onderhouden en mijzelf te ontplooien.

Familie is mijn oorsprong en heeft mij gevormd tot wie ik ben en waarop ik terug kan vallen.

Schoonheid is voor mij kunst van de vrouw die ik liefheb tot een schilderij of beeld wat ik gemaakt heb, waar ik mijn ziel en zaligheid in heb gelegd.

Muziek die stimuleert of troost en mij in mijn stemmingen kan stimuleren of kan motiveren. Geluk is voor mij het leven waarin ik kan genieten van alles wat er gebeurt, het goede en slechte, het hoort bij het leven van dood, voorspoed en geluk.

Het lezen van “Contact met God” was het geluk om mijn spirituele zuster Rini Rikkert beter te leren kennen in haar geestelijke rol, ik ben benieuwd naar Rini.

Leestip: “Geografie van goed en kwaad” van Andreas Kinneging.

Henk Rikkert. 17-8-2006 La Pergola, Jura, Frankrijk.

Vrijdag, 4 Augustus 2006 

Rini, fantastisch. Ik kom snel een workshop bij je volgen.

Knap werk de site, helder en duidelijk.

Wij spreken elkaar wel weer.

groet

Ernst Hartsuiker, Nieuw-Lekkerland

Woensdag 2 augustus 2006 

Lieve Rini,

Je ziet het : ik heb je site gevonden! En ik heb hem bewonderd, wat een uitgebreide site en alles is interessant om te lezen. Al ben ik het natuurlijk niet met alles eens.... maar dat geeft niet. Het verhaal van je dauwdruppel zegt het al.
Je preken geven (enigszins) een beeld van je omgeving van nu. Waar je staat in je geloof.

Het belooft wat voor je boek. Ik wordt er in elk geval heel nieuwsgierig naar. Als het met net zoveel zorg geschreven is als dit? Ach, jou kennende kan dat ook niet anders. Ik ga het kopen!
Mijn complimenten dame, een mijlpaal die gehaald is!

Liefs Marja.

Maandag 31 juli 2006 

Dag lieve mensen, de eerste mail is om te kijken of dit allemaal een beetje werkt... Nu jij!

RINI
 

Naar vorige blz.: Kennismaken                                                              .Naar volgende blz.: links